دستگاه جوجه کشی چگونه کار می کند؟
در طبیعت، پرنده مادر هنگام تخم گذاری یا خواب، شرایط کافی برای دما، رطوبت و اکسیژن را فراهم می کند و با ،استفاده از منقار خود تخم ها را می چرخاند. تا جوجه ها بر اساس نوع پرنده به جوجه تبدیل شوند.
در دستگاه های امروزی از همان شرایط خاص برای تبدیل تخم های بارور شده به جوجه استفاده می شود که شامل موارد زیر است:
1. دمای کافی و یکنواخت
2. رطوبت کافی و یکنواخت
3. چرخش خودکار تخم مرغ
4. تهویه مناسب داخل دستگاه
مزایا و معایب استفاده از لامپ حبابی
این روش بسیار پرطرفدار و مقرون به صرفه است، اما مشکلات استفاده از لامپ های حباب دار در احتمال خرابی آنها با قطع و وصل مکرر و تأثیر رطوبت داخلی بر عمر لامپ است. به همین دلیل امروزه استفاده از لامپ حبابی دیگر برای فرآیند جوجه کشی مناسب نیست و استفاده از یک المنت جایگزین آن شده است.
.
مزایا و معایب استفاده از المنت حرارتی
این روش کاملاً ایمن است زیرا دمای داخل اتاق اغلب توسط ترموستات های تعبیه شده در واحد کنترل می شود و امکان احتراق دستگاه بسیار کم است که نسبت به سایر واحدها بیشتر است.
تا اینجا ما در مورد چگونگی تامین گرمای داخل دستگاه ها بحث کرده ایم. اما فقط تامین گرما کافی نیست، مهمتر از تامین گرما تنظیم حرارت است، زیرا کوچکترین تغییر در دمای داخل اتاق منجر به تغییر در روند پردازش مرغ می شود.
کنترل دما یک عامل ساده اما بسیار مهم در فرآیند جوجه کشی است. دمای مورد نیاز در دوره جوجه کشی 40-35 درجه سانتی گراد است، اما به طور متوسط سعی می شود دمای اتاق در 38 درجه سانتی گراد حفظ شود، به طوری که اگر دما در حداقل باشد، یعنی. در دمای 35 درجه سانتی گراد جوجه ها پس از چند روز از تخم بیرون می آیند و اگر دما در حد بالایی یعنی 40 درجه سانتی گراد باشد، جوجه ها چند روز قبل از تخم بیرون می آیند. علاوه بر این، هیچ احتمالی وجود ندارد که تخم ها و جوجه ها از بین بروند. زیرا دمای زیاد پرنده را بی حال می کند و احتمال تلف شدن و مردن جوجه وجود دارد.
بنابراین دمای داخل دستگاه جوجه کشی باید به طور مرتب توسط ترموستات بررسی شود و هر گونه تغییر دما بلافاصله بررسی شود و به این فرآیند یکنواخت نگه داشتن دما گفته می شود.
منظور از رطوبت کافی و یکنواخت چیست؟
پوسته تخم مرغ حاوی منافذی است که اکسیژن را برای جوان فراهم می کند و این امر منجر به تبخیر رطوبت داخل تخم مرغ به دلیل گرمای ایجاد شده در داخل دستگاه می شود و باعث افزایش اندازه کیست در داخل تخم می شود که در نتیجه آن افزایش می یابد. نوک جوجه به دیواره تخم نزدیکتر است و در نهایت باعث این امر می شود. جوجه زود از تخم بیرون می آید و بالعکس. این باعث می شود که جوجه ها دیر از تخم بیرون بیایند، یعنی. اگر رطوبت داخل دستگاه بیشتر باشد از تبخیر کامل تخم مرغ و فرآیند چرخاندن تخم مرغ جلوگیری می کند. تخم مرغ بیشتر طول می کشد. بنابراین هر چه رطوبت داخل دستگاه بیشتر باشد جوجه ها مدت زمان بیشتری از تخم بیرون می آیند.
برای تامین رطوبت داخل دستگاه ها از روش های مختلفی استفاده می شود. ساده ترین راه قرار دادن یک کاسه آب در داخل دستگاه است. در این روش کنترلی بر میزان رطوبت داخل دستگاه و نحوه کنترل آن وجود ندارد. در دستگاه های جوجه کشی پیشرفته از حشره کش ها و مواد ضدعفونی کننده برای تامین رطوبت داخل واحد استفاده می شود. رطوبت توصیه شده برای 18 روز اول 60٪ و برای 3 روز آخر 70-75٪ است.
رطوبت داخل دستگاه به دما و میزان تهویه داخل دستگاه بستگی دارد، بنابراین برای ایجاد شرایط بهینه باید رطوبت دستگاه جوجه کشی را به طور مرتب چک و کنترل کرد و به حد یکنواخت رساند.
چرخش خودکار تخم مرغ در دستگاه
در فرآیند تخم ریزی طبیعی، پرنده مادر هر 35 دقیقه یک بار تخم ها را برمی گرداند. دلیل این عمل جلوگیری از چسبیدن زرده به پوسته و کشتن مرغ است. در دستگاه ها، این فرآیند به طور دقیق، اما به صورت دستی و خودکار انجام می شود.
در دستگاه های جوجه کشی ساده این عمل بسته به نوع تخم ها هر ساعت یا هر چند ساعت یکبار به صورت دستی انجام می شود (مثلا هر ساعت یک بار تخم ها و تخم بلدرچین ها هر 3-4 ساعت یکبار برگردانده می شوند).
در روش دستی به دلیل باز و بسته شدن مکرر دستگاه و تماس دستی با تخم مرغ، محیط دستگاه ناسالم می شود و دما و رطوبت داخل دستگاه دچار نوسان می شود و این رویه باعث کاهش بهره وری و راندمان کار می شود. اما در دستگاه های جوجه کشی صنعتی و پیشرفته این فرآیند به کمک درایوهای گیربکس و اهرم های هوا به صورت خودکار انجام می شود. به طوری که فرآیند تخم ریزی را می توان با راندمان بالا انجام داد.
تهویه مناسب در داخل دستگاه
برای یک فرآیند جوجه کشی موفق، علاوه بر سه عامل دما، رطوبت و گردش خون، تهویه مطبوع نقش اصلی را ایفا می کند. در ابتدای فرآیند جوجه کشی به دلیل کوچک بودن نطفه ها، نیاز چندانی به اکسیژن احساس نمی شود بنابراین میزان تهویه هوای درون دستگاه باید با سرعت کمتری صورت بگیرد، با بزرگتر شدن جوجه ها نیاز به اکسیژن به مراتب بیشتر شده و در نتیجه سرعت تهویه هوا و میزان اکسیژن رسانی به تخم ها باید با سرعت بیشتری صورت بگیرد. تهویه مناسب هوا در فرایند جوجه کشی از اهمیت بالایی برخوردار است بطوری که اگر فرایند جابه جایی هوای داخل داستگاه به درستی انجام نشود، تلفات زیادی را به دنبال خواهد داشت. حداکثر میزان CO2 داخل دستگاه از 3 درصد نباید بیشتر باشد، اگر این میزان به 5 درصد برسد تمام جوجه ها تلف خواهند شد
